صدرا
مشخصات فردي
ويژگيهاي من

مشخصه اخلاقي: خوش اخلاق
رابطه با سيگار: نمي كشم
غيرقابل تحمل: مرغ زيرک چون به دام افتد تحمل بايدش
تخصص: پاسخ به شبهات و ...
علايق من

ورزش: واليبال
کتاب: همه جوره
موسيقي: موسيقے وبلاگم مگه چشه؟؟!
خواننده: داوود نبے :)
فيلم: اگه بشه به «راز» فيلم گفت
غذا: دست پخت مادر
روز هفته: جمعه
تيم فوتبال: با احترام به همه ے هوادان، مدير عاملان، مربيان و بازکينان تيم هاي داخلے و خارجے، خوشم از هيچ تيمے نميادش
تفريح و سرگرمي: مقاله نويس روزنامه

از نگاه ديگران

نظري در مورد اين كاربر ارسال نشده است.


مشخصات
صدرا
وبلاگ: سـرّ قضـــا
صدرا


نام: صدرا
نام مستعار: صدرا
استان محل سكونت: قم
شهر: قم
تاريخ تولد: 22 / بهمن / 1363
سن : 27 سال و 3 ماه و 8 روز
تاريخ عضويت: 1/12/86
سن وبلاگ : 4 سال و 2 ماه و 29 روز
قد: 131

درباره خودم: زمان باديست که مے وزد. هم هست و هم نيست. آنان را که ريشه در خاکِ استوار دارند از طوفان هراسے نيست. جنگ مے آمد تا مردان ِ مرد را بيازمايد. پندار ما اين است که ما مانده ايم و شهدا رفته اند! اما حقيقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند. زمان ما را با خود برده است اما اين صدا جايے بيرون از دسترس زمان باقيست، و روزها يکے پس از ديگرے مے گذرند. بادِ زمان در اين شهر زمينے مے وزد ،نه در آن شهر آسمانے که در کرانه ابديت، بيرون از رهگذر باد وجود دارد . آن روزها مانده اند و باد زمان ما را با خود برده است ... حقيقت همين است ... . آن روزها زمين و آسمان به هم پيوسته بود و مردترين مردان ، از همين خاک بال در آسمانها مے گشودند. زمين عرصه ے ظهور يک حقيقت آسمانيست و جنگ بر پا شده بود تا آن حقيقت ظهور يابد. زندگے ادامه دارد و حقيقت جز در لحظاتے کوتاه ، نقاب از چهره بر نمے گيرد. شقايق ها پژمرده مے شوند اما عشق و زيبايے ماندگار است. زمان باديست که به نخلستان آسيبے نمے رساند؛ غبار و خس و خاشاک را جابجا مے کند. از خود مے پرسيدم؛ کدام ماندگار تر است؟ کوچه و خيابانها؟ تصاوير؟ و يا آنچه در بطن اين فضاي روے داده است؟ ديدم که اين همه جز بهانه اے براے وجود و ظهور آدمے بيش نيست ، همان سان که حجاب هاے ظلمت و نور نيز، بهانه ے تجليه ے حقيقت اند. ديدم که جنگ برپا شده است که تا از اين خاک دروازه اے به کربلا باز شود و مردترين مردان در حسرت قافله عشق نمانند. و چنين شد...
توضيح: هنر و ادبيات چه بدانند و چه بدانيم و چه ندانند و ندانيم، عين پيکار است و هنر مگر چيست ، جز تجلے حيات هنرمند و حضور او در جهان
بهترين حرف: مشک رنج هاے انقلاب را به دندان کشيده ايم و دست و پا داده ايم، اما رهايش نکرده ايم.


ParsiBlog.com ® © 2010